In gesprek met Anita, Allard en Merlijn

berlijn2

Dan loop je op zo’n plek als hier en dan denk je “de mensen hadden toch kunnen zeggen: dat willen we niet”.
Drie interviews opgenomen bij het ‘Denkmal für die ermordeten Juden Europas’ in Berlijn.

“Hoe klef het ook klinkt: het NASKA is een grote familie. Ook de koning viel het op, het is een groep mensen die niet zomaar een baan aan het uitvoeren zijn, het is veel meer dan dat.”
In gesprek met Anita Jongerman, concertmeester en artistiek leider van het NASKA.

Ik had geen hoge verwachtingen in de zin van bezoekersaantallen.
Hij speelt al heel lang bij het orkest, al voordat het NASKA heette.
“We hebben dit programma al een stuk of tien keer in Nederland gespeeld. Daar weten we hoe het ontvangen wordt. Ik ben heel benieuwd hoe een Berlijns publiek reageert op dit verhaal. Het zal op Duitsers en Polen een heel andere impact hebben.”
In gesprek met Allard Robert, hornist

“Ik denk, als ik 80 mag worden, dat ik dit nog weet.”
Twee jaar geleden emigreerde ze naar Zweden. Daar is ze heel gelukkig mee, maar ze baalde wel dat ze hier niet aan mee kon doen, dus vroeg ze: als er een plekje over is…
“In de muziekopleiding gaat het om jezelf, om je instrument, wat het met jezelf doet. Deze productie neem je mee. Als je ziet wat de rampzalige gevolgen van die kleine dingetjes zijn die nu gezegd worden, dan word je veel alerter op je eigen omgeving en de samenleving.”
In gesprek met Marlijn Lamers, violiste.

vfonds-logo-300
 
image001
 
Carnegie_logo_nederlands

logo-evz

 

fonds

 

logo_minvws

AFK_met_Rood_CMYK_Liggend

 

PG-logo_klein

 

den-haag