Verslagje van Wim Boevink

hal4

Jules was wel nerveus geweest, had Mirjam gezegd. We spraken wat na, daar in de Westerkerk. Jules was de kerk uitgelopen, vlak achter hem de koning, en mensen van rang en stand, een staatssecretaris, een commissaris van de koning, een burgemeester. En allemaal liepen ze achter die kleine gebogen figuur aan, die nog eens zijn oorlogservaringen had voorgelezen, met die 93-jaar oude stem die maar niet wil verstommen.
Schitterend was de muziek geweest, de tedere zang van de mezzosopraan, en langzaam hadden we het zonlicht uit de hoge kerkramen zien verdwijnen. Zo klein was Jules geworden, zei ik tegen Mirjam, en zo groot zijn zaak.
Ik keek hem tussen de mensenrijen na, die krimpende figuur, en direct achter hem, als in een schitterend en symbolisch contrast, die hoog oprijzende gestalte van de koning. Hij, de koning die nog zoveel toekomst heeft, zal net als wij zijn aangestoken door wat Jules achterliet. En door wat, niet eens zo lang geleden, mensen door andere mensen is aangedaan.

Foto boven: vlak voor aanvang van het concert wachten Rozette Kats en Jules Schelvis op de komst van Koning Willem-Alexander.
Foto’s: Ronald Huffener

DSC_9790

vfonds-logo-300
 
image001
 
Carnegie_logo_nederlands

logo-evz

 

fonds

 

logo_minvws

AFK_met_Rood_CMYK_Liggend

 

PG-logo_klein

 

den-haag